امروز یعنی همین چند لحظه پیش اتفاق جالبی برام افتاد. داشتم ایمیلام رو چک می کردم که دیدم یکی از دوستان دوران دانشکده که هیچ آدرس و یا تلفنی ازش نداشتم حتی آدرس ایمیلش رو هم نداشتم ایمیل زده بود واقعا خوشحال کننده بود. من رو برد به سالهای ۸۲-۸۱ و دانشکده و فعالیتهای صنفی و سیاسی و مجله و.......... یادش بخیر چی بودیم چی شدیم چقدر زنده و شاد بودیم و چه دلمرده و افسرده شدیم ! نمی دونم چیکار می کنه هنوزم میره روی سن آمفی تئاتر و رئیس یه دانشگاه خیلی بزرگ رو براحتی اونجور جلوی خودش خراب می کنه؟ یا اونم مثل من یه گوشه عافیتی رو انتخاب کرده! البته صادقانه بگم من خیلی مثل اون و بقیه دوستانمون درگیر مسائل سیاسی نبودم ولی چون اینا لااقل یه خورده بیشتر از بقیه شبیه دانشجوهابودن و حداقل کتاب می خوندن با هشون ارتباط داشتم. با اینکه توی ایمیلش هیچ اطلاعاتی راجع به خودش نداده بود ولی برای من خوشاینده که از یه دوست قدیمی بعد از مدتها مطلع میشم.